Uzak Beyaz Bir Hayal Tutuyor Ellerini

Ellerin nihayet gemiden artakalan bir hüzün Bir vadiyi çoğaltan saf suyu sessizliğin Erimeyi bir kalbin potasında öğrenmiş Bir gecenin nabzında damlamıştır yerlere Belki nihayet meddücezir vaktidir denizlerin O hangi aynalardan çıkıp gelmiş ansızın Sen hangi dağ başında bırakmışsın ruhunu Şimdi yalnızlık için kan döküyor gözlerin Artık duymuyor seni fırtınalar, bulutlar Sözlerin bin bir çeşit alevlerle [...]